Wanneer je werk je passie is

Nog even snel iets afwerken.

Het klinkt heel melig. Ik weet het.
Maar voor mij is het écht zo.

“Heb je zin om een ijsje te gaan eten?” vroeg Jens een paar dagen geleden.

Ik moest niet lang nadenken.

“Hmm… nee. Ik wil de website voor Joske afwerken.”

“Je moet je ook eens ontspannen.”

Maar zeg nu eerlijk?
Dit was ontspannen.

Als ik een ranking moet maken van leuke dingen, dan staat werken aan de website van Joske op sommige dagen gewoon hoger dan een ijsje gaan eten in een veel te druk ijssalon.

Zo eentje waar de kinderen niet kunnen kiezen tussen smurfen- of aarbeienijs.

Joske is trouwens een schuilnaam.
Of niet? Wie het weet, die weet het.

En ja. Misschien ga ik achteraf nog een ijsje halen.

Maar eerst nog even snel iets afwerken.

Over speels ontwerpen en waarom eenvoud blijft werken

Eenvoud, intuïtie en de kracht van visueel ontwerp

Tijdens de paasvakantie bezocht ik de Fundació Joan Miró in Barcelona. Zonder grote verwachtingen stapte ik binnen. Met een hoofd vol ideeën stapte ik weer buiten. Niet omdat ik alles “begrepen” had, maar net omdat het werk van Miró me op een of andere manier raakte.

Kunstwerken (of ontwerpen) die niet uitleggen, maar uitnodigen

Wat me meteen opviel in Miró’s werk, is de vrijheid. Vorm, lijn en kleur volgen geen zichtbare regels, en toch klopt het geheel. Zijn werk vraagt geen uitleg. Het nodigt uit om te kijken, te voelen en te blijven hangen.

Precies dat is ook wat sterke visuele communicatie doet. Ook een website of visuele identiteit hoeft niet alles letterlijk te vertellen. Soms is het net de suggestie, de rust en het spel die maken dat een boodschap blijft hangen bij je bezoeker.

De juiste drager maakt het verschil

Miró beperkte zich niet tot één medium. Hij experimenteerde met schilderkunst, keramiek, grafiek, textiel en monumentale werken in de publieke ruimte. Elk materiaal bracht andere mogelijkheden én beperkingen met zich mee.

Die gedachte is vandaag nog altijd relevant. Een logo leeft anders op een website dan op drukwerk. Een boodschap komt anders binnen op een scherm dan op een gevel, verpakking of affiche.

Als Graphista kijk ik daarom niet alleen naar wat je wil vertellen, maar ook waar en hoe. De juiste drager versterkt je verhaal. De verkeerde maakt het nodeloos ingewikkeld.

Eenvoud is geen toeval

In grafisch ontwerp en webdesign lijkt eenvoud soms “makkelijk”. In de praktijk is het vaak het resultaat van bewuste keuzes: schrappen, structureren en helder maken.

Miró toont dat eenvoud niet oppervlakkig is. Integendeel. Hoe eenvoudiger de vorm, hoe directer de emotie. Dat principe pas ik dagelijks toe in mijn werk: van logo’s en huisstijlen tot WordPress-websites die gebruiksvriendelijk en logisch opgebouwd zijn.

Een website hoeft niet vol te zitten met toeters en bellen. Ze moet duidelijk zijn, snel werken en je bezoeker begeleiden naar de juiste actie.

Intuïtie als ontwerptool

Wat me misschien het meest bijbleef, is hoe intuïtief Miró’s werk aanvoelt. Niet alles lijkt vooraf vastgelegd, en net daardoor ontstaat er ruimte voor interpretatie en verwondering.

Ook in mijn ontwerpproces laat ik die intuïtie bewust toe. Door te testen, te schuiven, varianten te maken en soms van medium te wisselen. Niet om het ingewikkeld te maken, maar om tot een oplossing te komen die klopt voor de klant én de gebruiker.

Van museum naar praktijk

Het bezoek aan de Joan Miró Foundation was geen klassiek museumuitje, maar een reminder aan waarom ik doe wat ik doe:

complexe verhalen helder maken
ontwerpen die werken, niet alleen mooi zijn
en durven kiezen voor eenvoud, structuur en de juiste vorm

Die aanpak neem ik elke dag mee in Graphista. In hoe ik luister naar klanten, hoe ik websites opbouw en hoe grafisch ontwerp ingezet wordt als hulpmiddel, niet als versiering.

Soms zit inspiratie in iets groots. Soms in iets speels en eenvoudigs.

Moiré

Een fascinatie voor het moiré effect

Mijn studententijd ligt intussen al een tiental jaar achter me, maar het blijft een periode die ik sterk associeer met experiment, verdieping en ontdekking. Eén project in het bijzonder is me altijd bijgebleven: mijn masteronderzoek rond het moiré effect.

In dit artikel blik ik terug op dat traject — en op hoe dit onderzoek mijn interesse in grafisch ontwerp, perceptie en visuele structuren blijvend heeft verdiept.

De aantrekkingskracht van het moiré effect

Mijn fascinatie voor optische illusies ontstond al tijdens mijn bacheloropleiding. Het moiré effect, een visueel fenomeen dat ontstaat wanneer regelmatige patronen elkaar overlappen en nieuwe vormen of beweging suggereren, sprong er voor mij meteen uit.

Wat me vooral aantrok, was de spanning tussen controle en toeval: hoe eenvoudige, mathematische structuren onverwachte visuele effecten kunnen oproepen. Die nieuwsgierigheid leidde ertoe dat ik zelf optische illusies begon te creëren — en uiteindelijk besliste om het moiré effect als uitgangspunt te nemen voor mijn masteronderzoek.

Experimenten en ontdekkingen

Het project draaide rond het nauwkeurig reconstrueren van het moiré effect en het onderzoeken van verschillende manieren om dit fenomeen visueel in te zetten. Ik experimenteerde met patronen, kleurcontrasten en texturen, telkens met kleine variaties om te observeren hoe de waarneming veranderde.

Elke test bracht nieuwe inzichten, niet alleen over het effect zelf, maar ook over visuele perceptie en de manier waarop ons brein beelden interpreteert. Het was een proces van voortdurend kijken, bijsturen en opnieuw beginnen — precies dat maakte het zo boeiend.

Meer dan een academische oefening

Wat begon als een onderzoeksopdracht, groeide uit tot een creatieve ontdekkingsreis. Het project heeft mijn manier van kijken naar grafisch ontwerp blijvend beïnvloed. Niet alleen esthetiek, maar ook structuur, ritme en onderliggende systemen kregen een belangrijkere plaats in mijn werk.

Die fascinatie is nooit helemaal verdwenen. Doorheen de jaren bleef het project resoneren, als referentiepunt en inspiratiebron in mijn bredere ontwerppraktijk.

Publicatie en terugblik

Na afloop van het onderzoek bundelde ik mijn bevindingen in een publicatie. Enkele jaren geleden besloot ik dit werk opnieuw uit te brengen. Vandaag staat het in mijn boekenkast als een tastbare herinnering aan dat intensieve, maar bijzonder waardevolle traject.

Meer ontdekken?

Tijdens het project hield ik een uitgebreid procesverslag bij, met experimenten, reflecties en tussenresultaten. Wie nieuwsgierig is naar dieper inzicht in het onderzoek, kan dit nog steeds nalezen op mijn blog:
👉 https://sarahdullens.wordpress.com

Mijn reis rond het moiré effect was niet alleen academisch, maar ook persoonlijk en vormend. Terugblikken op dit project herinnert me eraan waarom ik zo geboeid blijf door visueel ontwerp: omdat het tegelijk rationeel en poëtisch kan zijn — en omdat er altijd iets nieuws te ontdekken valt.

Less is More

Mijn persoonlijke kijk op minimalistisch grafisch ontwerp

“Less is more” is een uitspraak die ik niet alleen toepas op mijn kledingstijl, make-up en interieur. Al blijf ik ervan overtuigd dat je nooit genoeg planten kunt hebben. 🌿

Maar de essentie van deze filosofie komt voor mij het sterkst tot uiting in grafisch ontwerp. Minimalisme is geen vluchtige trend die komt en gaat; het is een evolutie die zich blijft verfijnen. Ook vandaag, en ver voorbij 2024, blijft minimalistisch design relevant. Door zijn eenvoud, strakke lijnen en bewuste keuzes in kleur en vorm heeft het zich ontwikkeld tot een esthetiek die de tand des tijds doorstaat.

In dit artikel deel ik mijn visie op de kracht van minimalistisch ontwerp en hoe het de boodschap in grafische communicatie versterkt.

Minimalisme is tijdloos

Voor mij is minimalistisch ontwerp geen stijlgril, maar een tijdloze benadering. Door overbodige elementen weg te laten, ontstaat een visuele taal die helder communiceert en een breed publiek aanspreekt. Dat principe is allesbehalve nieuw: doorheen de geschiedenis werd eenvoud al ingezet om net méér nadruk te leggen.

Een voorbeeld dat voor mij die tijdloosheid perfect illustreert, is De Madonna met de Engelen van Jean Fouquet, te bewonderen in het KMSKA. Ondanks de verfijnde details valt vooral het beperkte kleurenpalet op. Door met minder elementen te werken, krijgt het geheel net meer kracht en aandacht.

De boodschap centraal

De sterkte van minimalistisch design zit in de manier waarop het de boodschap ondersteunt. Door visuele ruis weg te nemen, komt de essentie duidelijker naar voren. Elk element dat overblijft, heeft een functie en draagt bij aan de impact van het geheel.

Een vaak aangehaald voorbeeld is het logo van Nike. De iconische ‘Swoosh’ — een eenvoudige, vloeiende vorm — staat voor beweging en snelheid. Net door zijn eenvoud is het logo wereldwijd herkenbaar en extreem krachtig geworden.

Focus op wat echt telt

In een wereld die overstroomt van visuele prikkels is focus cruciaal. Minimalistisch ontwerp helpt om die focus te bewaren door enkel de essentiële elementen te tonen. Negatieve ruimte speelt hierin een sleutelrol: ze creëert rust, structuur en leidt de blik van de gebruiker naar wat écht belangrijk is.

Binnen webdesign wordt dit principe bijzonder tastbaar. Door interfaces te vereenvoudigen, verbetert niet alleen de esthetiek, maar ook de gebruikservaring. Navigatie wordt intuïtiever en de boodschap sneller duidelijk.

De startpagina van Google is daar een klassiek voorbeeld van. Alles draait rond één kernfunctie: zoeken. Door overbodige elementen weg te laten, wordt de gebruiker automatisch naar de zoekbalk geleid — efficiënt, helder en zonder afleiding.

Minder, maar beter

In mijn eigen ontwerpprojecten ben ik steeds sterker overtuigd geraakt van de kracht van minimalisme. Het is voor mij meer dan een visuele voorkeur; het is een bewuste strategie om communicatie scherper, duidelijker en duurzamer te maken.

In een wereld waarin aandacht schaars is en prikkels elkaar razendsnel opvolgen, blijft “less is more” een betrouwbaar uitgangspunt. Niet door minder te doen om het minder, maar door bewust te kiezen wat telt en alles wat dat niet doet, los te laten.